zondag, november 30, 2014

Dag 200 'Onverschilligheid'.


Ik realiseer me dat onder mijn reactie op een externe uitspraak van iemand woorden in mezelf zichtbaar werden gemaakt. 

Als en Wanneer ik me realiseer dat ik in reactie op de woorden van een ander in mezelf onverschilligheid en nonchalance ervaar, Ik stop en Adem.

Alvorens ik reageer zal ik nadat ik door-adem hierop Zelf-vergeving uitschrijven. Volgens het woordenboek:

'Onverschilligeheid':

1) Achteloosheid 2) Apathie 3) Afgestomptheid 4) Desinteresse 5) Gevoelsarmoede 6) Gevoelloosheid 7) Gemis aan genegenheid 8) Gemis aan belangstelling 9) Harteloosheid 10) Indolentie 11) Koudheid 12) Koelheid 13) Kalme berusting 14) Laksheid 15) Nonchalance 16) Ongevoeligheid 17) On-hartelijkheid 18) Onbewogenheid. 

Ik realiseer me dat de meest effectieve manier deze Zelf-onoprechte woorden te elimineren is om hierop Zelf-vergeving toe te passen. Als manier om Oprecht mij Zelf-onoprecht te transformeren naar Zelf-oprecht. Met dit instrument ondersteun ik mezelf en ik maak mezelf verantwoordelijk. Door mijn ervaring met nonchalance en onverschilligheid te vergeven.

In mijn blog Dus van dag 199 verwijs ik naar het feit dat ik achter mijn reactie op de spreker in mezelf een Herinnering gewaar ben geworden als reactie op iets dat ik  heb ervaren. 

Ik realiseer me door dit uit te schrijven dat ik de woorden die ik verbind aan mijn eigen reactie - in woorden op dat wat ik in mezelf gewaar mijn innerlijke / mind reflectie is op de de reactie van de ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat nadat ik mijn onbevangenheid en spontaan zijn heb afgelegd me bewust werd van het feit dat nonchalance vanuit onverschilligheid bestaat, in mensen existeert. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit onwetendheid onverschilligheid in mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mezelf mijn onbevangenheid heb veroordeeld vanuit het feit dat ik dacht ongehoorzaam te zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ongehoorzaam zijn niet mocht omdat ik dit vanuit opvoed instructie dacht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben instructie vanuit observatie en opvoeding te verwarren met mijn Zelf-oprechte onvoorwaardelijke Zelfexpressie. 

Ik realiseer me dat nonchalance elegant is aan een kind die vrij van mind ongestoord  nog beweegt vanuit eigenheid waarin Zelf-oprecht permanent domineert. 

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik in mezelf opmerk dat ik vanuit onverschilligheid nonchalant ben dus mijn Zelf-oprecht afwijs, Ik stop en Adem. 

Ik realiseer me dat ik er voor mezelf dat aan zal doen dat ik effectief zal Leven vanuit onbevangenheid en spontaan zal reageren op mijn wereld vanuit mijn Zelfbesef dat ik alleen nog maar een wereld ondersteun die effectief is zodra we allen vanuit Zelfoprecht wandelen. 

Leven waarbinnen eenheid en gelijkheid als in Hier, binnen iedere in en uit-ademhaling vanzelfsprekend is, zal zijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik zal doorademen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf ondersteun met door-ademen om niet in reactie te gaan. Ik realiseer me dat ik hierdoor minder mind-energetische reactie in mezelf manifesteer.

Ik stel mezelf ten doel om een ander niet te veroordelen op zijn / haar reactie. Ik realiseer me dat ik zelf in een leerproces zit. Ik realiseer me dat mijn eventueel oordeel een deel van mezelf representeert. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de reactie van een ander in mezelf veroordeel. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de reactie van juf op mijn gedrag heb veroordeeld, waarop ik me bewust werd van mijn angst, verlegenheid en frustraties die ik heb opgebouwd naar aanleiding van een reactie van de juf op mijn gedrag en dat ik schaamte heb ontwikkelt om voor een groep te praten of een presentatie te verzorgen. 

Ik realiseer me dat ik angst heb ontwikkelt dat anderen in de groep/ klas me zullen uitlachen als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces. 

Ik realiseer me dat ik deze angst echt gemanifesteerd heb ik mezelf. 

Ik realiseer me dat wanneer ik mijn angst uitsprak en om ondersteuning verzocht ik werd uitgelachen en bekritiseert met woorden doe niet zo kleinzerig waarop ik vervolgens nog meer angst en schaamte in mezelf heb gegenereerd. 

Ik realiseer me dat ik hierop later spanningen kreeg en achterdochtig werd op de bedoelingen van anderen die lachen in een moment dat ik mijn kwetsbaarheid deel in een groepsproces. Als dan mensen lachen op wat ik zeg / deel, ik me vervolgens realiseer dat ik hierdoor ga twijfelen aan mijn dialect. 

Dat ik me realiseer dat het lomp is en bot als anderen elkaar uitlachen of kleiner maken en ongelijkwaardigheid genereren met uitlachen. Ik realiseer me dat ongelijkwaardigheid gelijk staat aan pest gedrag. Pesten is een ziekte die je als kind overkomen kan. Pest gedrag verwijst naar ongelijkwaardige machtsverhoudingen. Kinderen die elkaar plagen op basis van gelijkwaardigheid vind ik oké. Maar pesten is een vorm van Emotionele en Geestelijke chantage die onderhuids - onder de radar - nare gevolgen en spanningen veroorzaakt. 

Ik realiseer me dat ik deze angst klachten, schaamte gevoelens / emotie en onzekerheid heb verdrongen met alcohol. Ik realiseer me dat ik momenteel in een oefenproces zit waarin ik deze angsten aanga. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn proces van twijfel en angst bespreekbaar maak en Zelf-vergeven op toe zal passen.

vrijdag, november 28, 2014

Dag 199 De relatie met mijn Zelf-onoprecht.

Afgelopen week heb ik mijn mannetje gestaan. Lol. Op de uitspraak van een aanwezige had ik een reactie die ik niet 'in-reactie', lees: zonder energetische lading heb uitgesproken. Daarna ben ik toch gaan staan en heb op hetgeen de ander uitsprak mijn mening uitgesproken. Waarvan ik vind - mijn mening dus - dat zijn uitspraak ongepast was en niet aansloot bij het gespreksthema en binnen de context - situatie waarin we ons in dat moment bevonden. Ik realiseer me dat ik zelf reageer. Op dat wat een ander zegt. Reageer ik vanuit de in mezelf aanwezige informatie. Op iets buiten mezelf. Iets dat resoneert met mijn mind. Iets in mezelf wordt zichtbaar in reactie op iets buiten mezelf. 

So, here a sharing – to remember that: when you reference a memory and it shows you the end result of a previous activity / process / task you walked / did: to take a step back, breathe – ground yourself in the present, remembering to plan, consider, bring things together – knowing that there is going to be mistakes, the unpredictable happening, things going wrong – because you are now walking in real time, a present process where you have to create / bring things together again before you’ll attain the end result you want….Sunette Spies

In het verleden zou ik niets zeggen. Mijn woorden inslikken. Aanpassen aan iets waarmee ik het oneens was. Omdat ik pleit voor Leven in eenheid en gelijkheid voor Alle Leven heb ik besloten, nadat ik door-adem - als reactie op hetgeen door de ander geuit werd - waarvan ik DUS vind dat dit niet aansluit bij de context - ik van mening ben dat dit ongepast was. 

Ik realiseer me ook dat ik het respectloos vind. Onrechtvaardig zelfs. Er word een uitspraak gedaan. Over iemand anders. Waarop verder geen nadere uitleg volgt. Geen toelichting op het waarom en de woordkeuze van de uitspraak en de beslissing van de spreker om deze woorden wel uit te spreken. Geen uitleg waar ik uitleg wens omtrent de energetische aanhechting van de spreker. Reacties die ik-Zelf verbind aan deze woorden. 

Die vervolgens door de spreker worden weg gelachen. Waarop een smoes volgt. Het lijkt net alsof de boodschap die volgt bedoeld is alsof de woorden van de spreker onbedoeld waren. En onder het credo: 'ich habe es nicht gewusst' zonder pardon onder het tafelkleed worden geveegd. Waarop zonder verder nadenken en zelfreflectie dus meningen uiten zonder gevolg geoorloofd is. Zo ervaar ik mijn moment van contemplatie en herkauwen van hetgeen ik in mijn reactie op de ander in mezelf bewust heb gemaakt.

Hij lijkt wel alsof er geen verantwoordelijkheid genomen wordt. Alsof mensen zomaar dat wat ze denken mogen uitkramen. De omgeving vervuilen. Met onzinnige uitspraken die het zelfrespect, de integriteit en het zelf-oprecht van andere bevuilt. De zuivere onvoorwaardelijke Zelf-expressie van de persoon waartegen de uitspraak gericht is wordt in een uitspraak ondermijnd. Zonder de gevolgen voor anderen te overzien en zonder nadenken klakkeloos frustraties botvieren. Zo lijkt het wel.  

Aan mijn reactie koppel ik de volgende woorden en gedachten: agressief / lomp / bot / onverantwoordelijk / laconiek gedrag / kortzichtigheid / onverschilligheid. Woorden waaraan gedachten, gevoelens en emoties binnen mezelf resoneren. De laatste tijd ben ik me steeds meer bewust van mijn reacties. Ik reflecteer hier geregeld op. 

Woorden die MIJ saboteren en mij verhinderen om in Hier te blijven. Fysiek aanwezig zijn. Binnen mijn huidige realiteit. Met respect voor Alle Leven. Door mijn mind ontneem ik mezelf MIJN Zelf-oprecht. Waarbinnen mijn mind zoals ik in dit blog beschrijf actief is in reactie op reacties van anderen.

Ik realiseer me dat ikzelf degene ben die dit alles veroordeelt, als delen, via verbale woorden die ik in mezelf ooit aangenomen heb en in mezelf veroordeelt heb. Waarmee ik destijds met woorden mijn realiteit heb gemeten. Overgenomen uit observatie en opvoeding. Gekregen van anderen. In mezelf aanvaard en toegestaan. Mijn interpretatie. Die als Herinnering toen uit observatie ontstaan nu opspelen als woorden. Die ik verbind AAN hetgeen de ander zegt.

Als reactie nu. Ben ik afgezonderd van de fysieke realiteit in Hier. Omdat mij de juiste ondersteunende Levende Woorden nog ontbreken. Waardoor ik onrecht doe aan mijn Zelf-oprecht in dit moment, en aan het Zelf-oprecht van anderen. Daarom, omdat ik sta voor eenheid en gelijkheid voor Alle Leven, inclusief dat van mezelf, zal ik hierop Zelf-vergeving toepassen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in het verleden vaak woorden heb ingeslikt die wellicht nu binnen mij resoneren als reactie / Herinnering binnen mezelf in Hier zoals in dat moment, Nu als Zelf-on-oprechte woorden resoneren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik deze vorm van Zelf-sabotage op mezelf heb toegepast door het in mezelf te aanvaarden en toe te staan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat hetgeen ik voorsta in en van een ander in mezelf reflecteert als reactie / herinnering waarop ik mijn reactie baseer. Ik realiseer me dat mijn reactie als in mezelf mijn reactie als in hen in mezelf reflecteert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen de reflectie van mezelf in mezelf de reactie van de ander afwijs waarmee ik zijn Zelf-oprecht veroordeel / ondermijn en mezelf verheven boven de ander plaats en mezelf als ongelijkheid manifesteer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben reacties in mezelf die ik in de ander veroordeel, dat deze manifestatie geen eenheid en gelijkheid behelst en wel afscheiding creëert die in mezelf zich als mijn oordeel - door de uitspraak van de ander te corrigeren - zich in mezelf manifesteert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn Zelf-onoprecht oordeel waarmee ik rechtvaardigheid en eenheid en gelijkheid voor Alle Leven ondermijn en vermijd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in reactie op een ander mijn eigen Zelfrespect ondermijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in reactie op bepaalde types die agressie uitstralen agressie in mezelf ervaar, en alvorens deze reacties uitspreek eerst door-adem. 

Ik realiseer me dat ik twijfel aan het feit dat ik mijn uitspraak als reactie op de ander in feite rechtvaardig ten koste van een anders bijdrage aan een gesprek waarin ik dialoog wil aangaan in plaats van afwijzing, en juist als reactie op deze bijdrage afgescheiden-heid manifesteer in plaats van eenheid en gelijkheid in mezelf.

Als en wanneer ik reactie ervaar ten aanzien van de reacties van een ander waarvan ik meen dat dit agressie ondersteunt, Ik stop en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik deze reactie zal onderzoeken op het feit waarom ik deze uitspraak aanzie, vergelijk en relateer aan agressie in combinatie met de fysieke uitstraling van de boodschapper die in mijn beleving onbereikbaar is voor correcte uitwisseling.



zaterdag, november 22, 2014

Dag 198 Egocentrisme versus opvoeding.


In een gesprek met mijn partner bespreken we een artikel waarin beschreven staat dat egocentrisme bij kinderen in de leeftijdsfase van 09 - 12 over gaat naar sociaal gedrag. Dat kinderen in deze fase leren reflecteren op eigen gedrag en dit vergelijken met de situatie waarin zij leven of met dat van hun speelvriendjes. 

Het materiaal om mee te vergelijking wordt aangereikt uit de waarden en normen die ouders en opvoeders / het systeem vanuit het startpunt dat sociaal wenselijk het kind inzicht aanreikt zoals systeem conventies voorschrijft. 
Iets buiten jezelf bepaalt dus in feite hoe wenselijk gedrag gemeten wordt. Via de ouders die tot nu hun grote voorbeeld zijn geweest en hun normen en waarden overdragen, zijn nu de leeftijd- en speelgenoten belangrijker geworden. 

Zo'n groep bestaande uit leeftijdgenoten, noemen we een peergroep. Dit kan de klas zijn, maar ook een vriendengroep of een sportgroep. Het kind wil in de groep geaccepteerd worden en dus voldoen aan de groepsnormen. Tegelijkertijd wil het zich aantrekkelijk maken door zich te onderscheiden van de anderen. Dit gebeurt onder andere door het dragen van bepaalde kleding, een apart soort verzameling of uitblinken op sportief gebied. Maar de kinderen hebben hun voorbeelden die ze vanuit egocentrisme leven geobserveerd van hun opvoeders. Dus wat is dan Zelfoprecht?

In deze periode ontwikkelen kinderen dus echte vriendschappen. Ze hebben elkaar nodig en geven elkaar raad en troost. Meisjes vertonen deze intimiteit sterker dan jongens. Maar wat is het eigenlijke startpunt van Zelfoprecht zijn vraag ik me af?


Tijdens het gesprek met mijn Buddy (zie blog 197) bespreek ik dat mijn gedachten / herinneringen in Hier zijn die nu aanleiding vormen om te onderzoeken. Wat het startpunt van de ander A is die iets over zijn persoonlijke pijn verteld - iets over zijn proces - dat deze terug gereduceerd wordt tot een klinische ingreep en het doel van de ander - B - hierin - de ander dus - centraal staat. De ander zoals ik beschrijf in de vergelijking die mensen krijgen uit opvoeding vanuit systeem voorschrift. 

Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. Ik sta niet langer centraal in dit gesprek waarin ook ik graag richting wil geven, omdat ook ik in de veronderstelling ben dat mijn startpunt beter aansluit bij dit van A, dus van een ander. Ik ben verantwoordelijk voor mijn mind en mijn zelfreflectie op mezelf. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de inzet van een ander veroordeel en afmeet aan mijn eigen belang.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat het belang van een ander haar of zijn eigen verantwoordelijkheid voor onderzoek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn richting nooit richting bepalend is voor het proces van een ander.

Ik realiseer me dat de voorbeelden van mij van mezelf zijn die ik observatie heb overgenomen. 

Ik realiseer me ook dat ik eerst mijn eigen mind zal onderzoeken alvorens ik dit als startpunt aan een ander kan voorleven. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat mijn startpunt beter aansluit bij een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat mijn startpunt ook maar enigszins kan aansluiten bij dat van een ander terwijl ik zelf nog volop vanuit mijn mind beweeg.

Ik realiseer me door Zelfvergeving toe te passen op mijn reacties die ik uitspreek vanuit mijn mind - gevoelens, emoties en gedachten, ik verantwoordelijk ben voor mijn proces waarvoor ik zelf kies.

Ik realiseer me dat anderen die dit proces niet wandelen handelen vanuit hun eigen startpunt dat voor mij  niet mag dienen als ijkpunt waaraan ik afmeet dat mijn startpunt beter aansluit bij dit van een ander. Ieder ander bepaalt wat het beste is voor zichzelf. 

vrijdag, november 21, 2014

Dag 197 Geagiteerd zijn in relatie tot mezelf.


Tijdens de chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik mijn Herinneringen ga observeren waarbinnen ik vanuit angst reageer. Angst voor reacties die ik heb ontwikkeld door onvoorspelbaar en onverwachte veranderingen binnen gebeurtenissen die zonder voor aankondiging 'plotseling' ontstaan. 

Wat ik eigenlijk wil is vertrouwen ontwikkelen voor mijn gedachten dat er geen onheil schuilt achter elk hoekje. Het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen. Weten dat: 'ik ben oké'. Ik kan Hier, in dit moment, in contact met plotselinge veranderingen, stabiel zijn en blijven zodat ik mezelf effectief ondersteun en leven richting geef met Levende Woorden en gezond verstand, vanuit mijn ware zelfexpressie, in elk moment.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedacht dat er achter ieder hoekje / opmerking onheil schuilt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen bepaalde situaties waarin ik eigenlijk vertrouwen wil ontwikkelen mezelf verhinder om effectief in Hier te zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit mijn denken / veronderstelling niet kan weten dat er onheil schuilt achter elk hoekje. 

Ik realiseer me dat: 'het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen en het weten dat: 'ik ben oké'. 

Ik realiseer me dat ik mijn mind reacties uit Herinnering als ervaring in een moment ontstaan verder zal onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik niet altijd in Hier 'in elk moment' stabiel kan zijn om mijzelf richting te geven met gezond - met niet - afge -zonderd van Hier - verstand. Door mijn mind zonder ik me af van de fysieke realiteit van 'in Hier'- waarin ik dit 'Mezelf' - verhinder. 

Ik realiseer me dat ik vanuit mijn veronderstelling denken afgescheiden blijf van de fysieke realiteit als mezelf en verhinder om effectief mijn startpunt vanuit eenheid en gelijk vorm te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf verhinder om deze eenheid en gelijkheid daadwerkelijk te wandelen.

Ik realiseer me dat dit mijn mind is die reageert op de omgeving / persoon waarop ik in mezelf reacties waarneem die ik in mezelf aanvaard heb en toegestaan. 

Ik realiseer me dat ik mijn veronderstellingen zelf aanvaard heb en binnen mezelf heb toegestaan - en deze ontwikkeld heb ten aanzien van het thema onvoorspelbaar. 

Tijdens een gesprek met A mijn gesprekspartner veranderd een toehoorder B ons / het gespreksthema. Hierdoor verdwijnt de rode draad uit ons gesprek. Ik voel me gehinderd in mijn bijdrage.

Ik raak de rode draad kwijt en denk: B neemt mij niet serieus in de relatie die ik opbouw met A door deze abrupt en zonder inleiding te verstoren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik de rode draad kwijt raak door een reactie in mezelf die ik toeken aan een ander.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben datgene wat ik toeken aan de ander mijn gedachte is dat ik mezelf niet serieus neem en de ander verantwoordelijk maak voor mijn reactie die de ander mij in Me-Zelf spiegelt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf in mijn spiegel reflectie afscheiding genereer binnen mijn Zelf-Oprecht en dat van de ander, mezelf hiermee en de ander veroordeel, met mijn reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf toesta in reactie in mezelf de rode draad - vanuit eenheid en gelijk communiceren - kwijt raak. 

Hierdoor ervaar ik in mezelf dat ik mezelf gepasseerd ervaar /voel. Daarnaast ben ik me Gewaar van het feit / gedachte- 'Alsof ik er niet toe doe'. Vervolgens diskwalificeer ik mijn inzet en zie het onheil dat achter het hoekje schuilt zichtbaar worden. Ik diskwalificeer mezelf. 

Ik merk en ervaar in mezelf dat ik 'pissed ben. Verontwaardigd en geagiteerd, waardoor ik onrustig en zenuwachtig ben. B heeft totaal geen oor voor het proces waar binnen ik me bevind. Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar in mezelf en sta mezelf toe dat ik in mezelf heb aanvaard dat ik me 'pissed' voel en geagiteerd.

Ik stel mezelf ten doel: Wanneer ik me geagiteerd voel, Ik stop En Adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik merk en ervaar in mezelf dat ik 'pissed ben. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reactie op mijn gedachte waardoor ik verontwaardiging en geagiteerd ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik hierdoor onrustig en zenuwachtig ben. Ik realiseer me dat ik B waarvan ik denk dat B totaal geen oor heeft voor het proces waar binnen ik me bevind beschuldig. 

Want uit observatie heb ik geleerd als ik mijn bijdrage lever aan het groepsproces, de dynamiek van ons gezin, dat ik hierop afwijzing ervaar en mezelf toesta en aanvaard dat ik me 'pissed' voel en geagiteerd. Ik realiseer me dat ik in anderen ten onrechte hun Zelfoprecht beschuldig.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder communicatie veronderstel dat de ander mij buiten het groepsproces uitsluit van mijn bijdrage dat wel degelijk waarde heeft.

Tijdens het gesprek met mijn Buddy bespreken we kort dat ik deze gedachten en aanleiding nu en als Herinnering verder zal onderzoeken en uitschrijven. 

Het startpunt van de ander A die iets over zijn persoonlijke pijn verteld word gereduceerd tot een klinische ingreep waarbinnen het doel van de ander - B - ineens centraal staat. Ik ervaar dit alsof de bereidheid om elkaar onvoorwaardelijk te steunen afwezig is want er bestaat nog onduidelijkheid over elkaars bijdrage. 

Ik realiseer me dat ik niet langer Centraal sta binnen dit gesprek waardoor ik geagiteerd raak. Het cirkeltje waar binnen ik ronddraai is rond. Hierover meer in mijn volgende blog.

donderdag, november 20, 2014

Dag 196 Een afluister ervaring in mezelf gewaar.


Ik beluisterde reacties in mezelf toen ik het gesprek tussen twee mensen achter mij in de trein opving. Ik kon het niet weerstaan om mee te luisteren. Een van beiden had het over een collega. Die had een uitspraak gedaan. Hierover had de persoon aanmerkingen. De ander vroeg of ze dit met de collega besproken had? Nee, natuurlijk niet. Die luistert niet naar wat ik te zeggen heb. Ik ben maar weer weggelopen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte die mij me opkomt bij het beluisteren van dit gesprek dat ik me realiseer vaker weg te lopen als ik denk door de houding van een persoon de goede vrede wil bewaren en wegloop en wat ik zeggen inslik.

Ik vergeef mezelf de gedachten in mezelf te aanvaarden dat wat ik zeg onbelangrijk is zoals ik dit ervaar in de reactie van de ander in mimiek en lichaamstaal dat wat ik wil zeggen onbelangrijk is en maar wegloop.

Ik vergeef mezelf mijn gedrag dat ik wegloop omdat ik ooit in mezelf hen toegestaan en aanvaard te gedachte dat dominante mensen niet zullen luisteren naar wat ik te zeggen heb.

Omdat ik het gesprek heb gevolgd zal ik de energetische lading van mijn woorden die ik in mezelf gewaar ben door het gesprek te beluisteren van deze mensen en de energetische reactie aanhechtingen die ik mezelf gewaar ben geworden in het verdere verloop van deze blog uitschrijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in reactie van mijn gedachten die ik ervaar tijdens dit afluister gesprek energetische lading observeer die in de realiteit van in Hier afscheiding genereren deze reactie als lading in mezelf opgebouwd wil loslaten.   

Ik realiseer me dat ik vervolgens in de trein al de vier-tellen door-adem techniek heb toegepast en na afloop nadat ik deze blog geschreven heb hardop Zelfvergeving zal uitspreken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte wat zijn jullie roddelaars.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord roddelaars gemeenheid koppel en schijnheiligheid omdat deze mensen achter de rug om van een collega hun zaken bespreken en dit niet met de collega zelf bespreken. 

Ik realiseer me dat ik de mensen in de trein hierop had kunnen aanspreken. 

Ik realiseer me dat ik Zelfonoprecht handel omdat ik me realiseer doordrongen van het feit dat ik reageer op hun uitspraken en zelf in wezen wegloop van mijn ware Zelfexpressie door deel te nemen en dit gesprek waarmee ik de energetische lading ervan ondersteun.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik dit gesprek in wezen steun en zie dat de collega in een negatief daglicht wordt geplaatst.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de collega in een negatief daglicht is geplaatst door mijn gedachte die ik koppel aan roddelen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik roddelen verbind aan negativiteit. Ik realiseer me dat door te staan voor alle leven in de wereld ik een bijdrage lever als luisteraar aan dit gesprek waarin ik een wezenlijke bijdrage lever aan afgescheidenheid omdat ik niet ga staan voor wat het beste is voor alle leven. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik bepaalde gedragingen goedkeur door niets te zeggen me in wezen beperk tot ik behoud veel liever de goede vrede. Ik realiseer me dat ik mezelf niet verantwoordelijk acht om in te grijpen en te gaan staan voor Leven waarin eenheid en gelijkheid de basis houding is waarin roddel en achterklap ontbreken. Ik realiseer me door niets te zeggen ik verslaafd blijf aan mijn idee dat ik de goede vrede kan bewaren door niets te doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn gedachte dat ik de goede vrede kan bewaren met niet ingrijpen ik de relatie met mijn mind in stand houd waardoor ik gescheidenheid tussen Leven in de wereld voedt. 

Ik ben me doordrongen van het feit dat door mee te doen aan roddel en achterklap, wat in mijn beleving triest is, ik mezelf niet ondersteun om een Agreement met mezelf te Ontwikkelen vanuit het startpunt wat het beste is voor Alle Leven omdat ik afgescheidenheid in stand houd. 

Ik realiseer me dat ik door deze manier van handelen en denken mezelf niet ondersteun om effectief mezelf te begeleiden naar een Agreement waarin ik de relatie met mijn mind - ik hou liever de goede vrede dan dat ik ingrijp in roddels tussen mensen die over anderen dingen zeggen en in het gezicht van de persoon lachen alsof er eenheid en gelijk is tussen beiden. Ik realiseer me dat ik deze zelf sabotage wil elimineren uit mijn systeem en wat het beste is voor alle leven wil supporten en ondersteuning wil bieden aan alle leven door dit zelf eerst aan mezelf voor te leven.

Ik realiseer me en stel mezelf ten doel door mijn mind in te kijken als in gedachten, emoties en gevoelens zoals veronderstellingen dat ik de goede vrede wil bewaren, op het moment dat ik me dit realiseer en de roddelaars veroordeel om hun roddel en achterklap, Ik stop en Adem, zoals ik al deed in de trein met de vier-tellen dooradem techniek. Vier tellen in - mijn mind gedachte inkijken en wissen - vier tellen uitademen en vervolgens deze toepassing nogmaals zal herhalen.

Ik realiseer me dat wat Zelf sabotage in wezen is is afgescheidenheid zoals de relatie met de mind mij voor houdt waardoor ik ingrijpen niet eens in overweging kan nemen omdat mijn gedachte dat ik de goede vrede wil bewaren mij hiervan Zelf weerhouden. Zelf sabotage gaat erom dat ik me bewust zal moeten zijn van het een om het andere te kunnen verwezenlijken. 

Dus voordat ik iets kan inbrengen binnen zo'n of vergelijkbare context waarbinnen mensen deze uitspraken doen ik eerst mijn innerlijke woorden moeten kennen en Zalfvergeving toepassen voordat ik een bijdrage kan leren aan mijn eigen fysieke realiteit van in Hier. 

Omdat het enige dat bestaat, mijn mind, mij in de weg staat alvorens ik uit de relatie met mijn mind kan stappen is dat uit mijn mind moet gaan wandelen.

woensdag, november 19, 2014

Dag 195 Mijn Relatie met Wat ik denk.


Als we hier zijn op ieder moment, kunnen we de wereld creëren zoals we werkelijk zijn op ieder moment en onszelf ervaren in plaats van ervaringen beleven die louter projecties uit het verleden zijn gebaseerd op herinneringen die onvermijdelijk leiden naar dezelfde ervaringen. zie link

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in een moment als ik nadenk en vanuit deze gedachte commentaar uitspreek in reactie op een gebeurtenis of op een mens, Ik stop en Adem. 

Ik realiseer me dat nadenken als ervaring ontstaan binnen een moment in het verleden nu irreëel is.

Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben op reactie in het verleden ontstaan deze mij in dit moment als energetische aanhechting - door mijn mind relatie uit een Herinnering ontstaan - deze mij in de realiteit van in Hier niet dient. 

Als gedachte was deze aanname 'toen' in dat moment wel reëel als de onbekendheid met andere mogelijke manieren om effectief in deze situatie mezelf te gedragen in reactie op anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het gedrag van anderen veroordeel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn oordeel als tegenstelling die een ander vertegenwoordigd in een ander mens wel effectief kan zijn. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik deze reactie als oordeel hiermee relativeer en mezelf toestem en aanvaard dat deze oké is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me in een positie plaats ten opzichten van een ander. Ik realiseer me dat ik hiermee mijn realisaties die ik me Gewaar ben ook veroordeel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te reageren zonder onderzoek van mijn reacties.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn realisaties ook mind gerelateerd zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik spreek over Zelf-oprecht dit vaak doe vanuit mijn mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn mind dan verwijst naar Oprecht en dat Zelf-oprecht hierachter nog versluierd ligt zolang mind reacties in mezelf bestaan.

Ik realiseer me dat wat ik me realiseer voor nu Oprecht is. 

Ik stel mezelf ten doel dat wat ik me realiseer hierop Zelfvergeving zal toepassen nadat ik deze realisatie / reactie eerst door adem alvorens vanuit reactie anderen niet veroordeel als dat wat voor een ander effectief als realisatie wellicht de ander nog verhinderd om effectief te zijn zoals eenheid en gelijkheid is bedoeld voor Alle Leven. Een Leven van waaruit ware Zelfexpressie Leven in elke in- en uitadem bedoelt is.