woensdag, oktober 15, 2014

Dag 175 Liever pijn aangaan dan ontkennen.


Ziek van ontkenning is een begrip binnen de verslavingszorg. 
'Ik ont-ken mijn verslaving - en veeg het onder het vloerkleed in mijn woonkamer. Dan neem ik een biertje en kijk de andere kant op'. Het bekende dat mijn Zelfoprecht zijn ontkent. Met gevoelens, emoties en gedachten waar ik angstig van werd. Angst om dat wat ik verwacht zal verliezen. Bij het stoppen met drank was dit destijds voor mij het bekende verliezen. De roes die ontspanning bracht. Zelfvertrouwen en mondiger zijn. Drank om de pijn te verliezen. Pijn die ik gehecht had aan afwijzing. In de plaats van gezet van enthousiasme. 

Dus als ik spreek over grenzen dan is er ergens in mij een reactie die dit gebied zichtbaar maakt. De grens is het startpunt waarbinnen reacties als aanhechting liggen opgeslagen. Dit gebied is ergens ontstaan. Als interpretatie van informatie uit observatie van mijn omgeving, opvoeders en gebeurtenissen. 

Dit heb ik opgeslagen in mezelf waaruit gedrag ontstaat uit gedachten die actief worden door de gebeurtenissen in mijn huidige leven te beoordelen vergelijkbaar als tijdens het ontstaan. De herinnering die waakzaam is en alert op veilig of onveilig. Safe en bekend. De verwachting gekoppeld aan het feit van iets dat in mezelf activeert en mij belemmerd om in Hier te zijn. De verwachting dat als iemand enthousiast lacht als ik me afgewezen voel bijvoorbeeld. Ik voel me niet gezien. Wat ik wel zie is afwijzing.

Bijvoorbeeld mijn eerste biertje gaf mij bij voorbaat rust. Maar waardoor ontstaat die onrust werden vragen die me aan het denken hebben gezet. Vanuit dit perspectief werd mijn denken constructief en analytisch. Ik ging probleemoplossend denken.lol.

Gedachten die actief worden en fysieke klachten die ontstaan op mijn beeld dat ik heb bij dwingende ogen, vurigheid, dwingende mimiek, geen uitleg, geen afscheid nemen, elkaar negeren geen arm om me heen kunnen verdragen omdat ik in de weerstand zit. 

Als reactie OP omdat ik niets gezegd had tijdens de chat - ik gedraag me in mijn beleving volgens onze afspraak, waarop ik bevestiging vraag als een beloning - in de woorden - 'vind je ook dat ik me aan de afspraak heb gehouden' - waarop de reactie van de ander volgt - waarop ik mezelf negatief dus zelf evalueer en de kenmerken van de aanhechting geactiveerd worden - de behoefte aan geborgenheid - 'de uit enthousiasme geboren arm om me heen' negeer. Althans dit is de verklaring van de ander. Misschien is het ook een verwachting.

Deze realisatie is bekend terrein omdat het een behoefte is die onvervuld is gebleven. Ik wijs dit af omdat ik als reactie op de kenmerken -  automatisch in afwijzing zit.

Binnen de veilige relatie van het schrijfproces kan ik deze punten actief maken en uitschrijven. Later corrigeren met als doel dit fysiek in de realiteit van mijn huidige Leven als in hier daadwerkelijk wandelen. Als Leven Gewaarzijn Zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik enthousiasme negeer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben enthousiasme te koppelen aan klantvriendelijk zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op commando van een ander te reageren zoals die ander verwacht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wat die ander verwacht hieraan mijn verwachting waarvan ik meen dat een ander dit verwacht heb gekoppeld.

Ik realiseer me dat ik aan de verwachting van anderen mijn verwachting heb verbonden als aanhechtingen waaruit ik verwachtingen genereer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat een verwachting mij ontstaan uit een herinnering mij onoprecht in Hier maakt. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vanuit mind verwachtingen niet ondersteunend zijn om effectief te zijn en oprecht in mijn communicatie naar een ander en mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn verwachting misleidend is en in Hier geen Zelfexpressie als in Hier ondersteund.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben enthousiast te zijn om afwijzing te voorkomen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat als iemand enthousiast lacht op moment dat ik mijn afwijzing ervaar dit zeer doet in mezelf waarop ik me terug trek in mijn schulpje.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me terugtrek en de gedachten krijg dat de ander geen inlevingsvermogen had voor mijn Zelfoprecht en ik uit observatie hiervoor in de plaats afwijzing heb gezet omdat dit mijn interpretatie was op de mimiek en intonatie van de ander. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat de ander zonder begrip voor mijn Zelfoprechtheid als Leven Gewaarzijn heeft gehandeld vanuit onwetendheid van het bestaan ervan omdat deze persoon dit zo ook uit observatie als zijn interpretatie heeft geleerd en overgenomen.

Ik vergeef deze persoon wat hij uit onwetendheid van het bestaan van Zelfoprecht wellicht zo heeft toegestaan. Omdat ik dit met deze persoon niet besproken heb is dit mijn van horen zeggen verhaal.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de ander zowiezo vergeef voor zijn missers die ik als dusdanig in mezelf heb toegestaan en aanvaard.

Als en wanneer ik enthousiasme ervaar als afwijzing op mijn Zelfoprecht, Ik stop en Adem. Ik stel mezelf ten doel dat ik hierop Zelfvergeving en Zelfcorrecties blijf toepassen zolang ik me hiervan Gewaar ben. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen