zaterdag, februari 22, 2014

Dag 5 Gehoorzamen


I
"Ik realiseer ik me steeds sneller de mate van instemming met mijn gedachten, ideeën, gezichtspunten en vooroordelen". 

Omdat ik bewust bezig ben mijn proces pas ik door deze realisatie met schrijven vergeving toe. De reden dat ik begin met de toepassing van vergeving is om mezelf te helpen, omdat mijn zelf zich heeft gerealiseerd wat het in het verleden heeft toegestaan te denken, te doen en te spreken en hoe deze gedachten, activiteiten en woorden uit voorgaande ervaringen consequenties hebben gecreëerd, waarin ik me op dit moment bevindt.Deze gedachten, activiteiten en gesprekken waren niet wie ik werkelijk was en ben, maar waren de mind, die ik vertrouwde en waarvan ik dacht, dat ik dat werkelijk was.Dit inzicht brengt me verder op mijn pad naar Leven.

Ik realiseer me ook dat ik me vaak heb aangepast. In eerste instantie uit gehoorzaamheid, aan autoriteit buiten mezelf en natuurlijk aan de voorbeelden die ik kreeg. Deze aanpassing vertaalde zich later in angst. Op jonge leeftijd was ik van nature een verlegen ventje. Door allerlei ontwikkelingen kwam ik op jonge leeftijd in contact met alcohol. Wat ik me nu oplatere leeftijd realiseer is dat ik hunkerde naar een conflictvrije, 'hele' wereld. Dat doel op zich is niet verkeerd, maar ik zou het willen bereiken door conflicten en problemen niet meer te vermijden door ze te verdoven maar bespreekbaar maken.

Mijn drankprobleem erkennen aan mezelf was een langdurig, intensief en eenzaam proces. Totdat ik ging zoeken naar wat onwaar is aan mijn denksels. Door mijn levensverhaal te schrijven en met o.a. autobiografie therapie ben ik op weg gegaan in mezelf. In eerste instantie wees ik buiten mezelf en spiegelde mijn intern affairs in contact met anderen. Ik sprak echter niet over mijn nog onbewuste creaties. Opgelucht blaas ik mijn adem uit en ben trots op mezelf. Een gevoel van lichtheid omsluit me nu eventjes. Een geluksmomentje valt me toe, zo af en toe.

Deze staat van zijn ervaren heeft lang geduurd. Lang was ik niet bereid om mijn conflictsituaties aan te gaan. Bang voor kritiek en afwijzing door anderen. Wat ik probeer te vermijden is dat ik door anderen negatief beoordeeld wordt. Omdat ik een onwaar beeld liet zien aan anderen was mijn kwetsbaarheid tonen het gevolg voor een andere vorm van zijn namelijk schaamte. Hierover later meer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn conflicten verantwoordelijk heb gemaakt aan externe factoren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf miskend en ondergeschikt heb gemaakt aan de mening van anderen, zo dacht ik. Mijn denken was hiervoor zelf verantwoordelijk. Mijn angst voor vernedring, kritiek en afwijzing.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn trots zijn op mezelf verloochend heb en weggewuifd. Laconiek deed ik net alsof ik dit niet waard ben. Ik realiseer me nu ook dat ik alle liefde van de wereled meer dan waard ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mezelf heb aangeleerd dat conflicten vermijden bijdraagt aan mijn welzijn. Mijn belangen bespreken en grenzen communiceren naar anderen toe is mijn recht op zelfbeschikking. Dit recht erken ik in mezelf en ook in anderen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen