DALKondersteuning

Het doel van het schrijven van blogs is dat ik streef naar een nieuwe dimensie in (zelf)zorg. Een pad van zelfzorg dat ik bewust bewandel sinds 2001.  Sinds 2014 schrijf ik Zelfvergevingen uit.  Een p raktische werkvorm, in dit geval schrijven, die mij (zelf)inzicht biedt en kan dienen als instrument voor anderen. Tijdens dag 11 van mijn schrijfproces, in februari 2014, zie link , heb ik mijn ervaring met een herdershond beschreven.  Afgelopen week, nu zeven jaar later 'januari 2021' zag ik een herdershond, ingelijst op een foto staan op een kast naast de persoon waarmee ik online in gesprek was. Op het moment dat ik naar de ogen van de hond keek dacht ik bij mezelf "oe oe'' en ervaarde bibbering.  Ik herinner me dat een vorm van voorzichtigheid me overviel, een soort vrees die me deed terugdeinzen in mijn stoel.  Naar aanleiding van mijn blog in 2014 kreeg ik destijds de volgende feedback van mijn buddy: "Wat betreft de angst die in je opkomt kun je toepa...

Tijdens de chat met mijn buddy realiseer ik me dat ik mijn Herinneringen ga observeren waarbinnen ik vanuit angst reageer. Angst voor reacties die ik heb ontwikkeld door onvoorspelbaar en onverwachte veranderingen binnen  gebeurtenissen die zonder voor aankondiging 'plotseling' ontstaan.  Wat ik eigenlijk wil is vertrouwen ontwikkelen voor mijn gedachten dat er geen onheil schuilt achter elk hoekje. Het is eigenlijk Zelf-vertrouwen ontwikkelen. Weten dat: 'ik ben oké'. Ik kan Hier, in dit moment, in contact met plotselinge veranderingen, stabiel zijn en blijven zodat ik mezelf effectief ondersteun en leven richting geef met Levende Woorden en gezond verstand, vanuit mijn ware zelfexpressie, in elk moment. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedacht dat er achter ieder hoekje / opmerking onheil schuilt. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik binnen bepaalde situaties waarin ik eigenlijk vertrouwen wil ontwikkelen mezelf verhi...